Nieprawdopodobne prawdopodobieństwo

Wprost proporcjonalnie do upływu czasu jaki spędzamy razem, rośnie radość jaką mi dajesz.

Jak daleko? Jak wysoko? Jak bardzo?

Czasami boję się, że to się nigdy nie zmieni, że dla mnie zawsze będzie niewystarczająco, że zawsze będę chciała bardziej, że zawsze będzie mi czegoś brakowało...

Po swoje marzenia...

Nowy rok to nowe wyzwania.
Nowa praca, więcej zadań i więcej wyjazdów. 

Jutro Warszawa, a za tydzień Poznań.
Pomiędzy jesteś Ty!

Męczę się, miewam chwile zwątpienia, upadam, podnoszę się, idę dalej i jestem przy tym cholernie szczęśliwa

Sięgam wstecz i przyglądam się drodze jaką przebyłam. Nigdy nie pomyślałabym, że znajdę się w miejscu, w którym obecnie jestem.

Znalazłam przystanek - ramiona do których chcę wracać. I choć moje życie wcale nie zwalnia - przemierzam tysiące kilometrów, odwiedzam setki miejsc, pracuję z wieloma ludźmi - to czuję, że wszytko jest na swoim miejscu, tak jak być powinno.